La Naŭ Fundamentaj Ŝtonoj de la Amestrianismo
La Naŭ Fundamentaj Ŝtonoj esprimas la esencajn principojn, sur kiuj baziĝas la identeco de la Amestrianismo.
Ili ne konsistigas revelaciitajn verojn, metafizikajn dogmojn nek asertojn imunajn kontraŭ pripensado. Ili povas esti studataj, interpretataj, profundigataj kaj disvolvataj laŭ la kresko de niaj scio kaj kompreno.
Ili tamen konsistigas la komunan fundamenton de la amestriana vojo. Ilia interpreto povas evolui; ilia esenca neado signifus apartiĝon de tio, kion ni komprenas kiel Amestrianismon.
I. Libereco de Konscienco
Ĉiu persono havas la rajton pensi, kredi, dubi, esplori, akcepti, malakcepti kaj revizii ideojn laŭ sia propra konscienco.
Neniu religia, politika, filozofia aŭ spirita aŭtoritato rajtas pretendi absolutan regadon super la penso de alia persono nek postuli senkondiĉan intelektan obeon.
La Amestrianismo rekonas la liberecon de konscienco kiel necesan kondiĉon por ĉiu aŭtentika serĉado.
Tial ĝi akceptas kunekziston kun aliaj religioj, filozofioj kaj spiritaj vojoj, kondiĉe ke tiu kunekzisto respektu la saman liberecon kaj ne transformiĝu en devigon, fanatikismon aŭ altrudon al aliaj.
II. Digno kaj Nealtrudo
Ĉiu persono posedas dignon, kiu devas esti agnoskata sendepende de siaj kredoj, origino, stato aŭ aparteno.
Ĉiu individuo devas povi libere iri sian vojon, dum la ekzercado de sia libereco ne maljuste vundas la dignon, la rajtojn aŭ la liberecon de aliaj.
Neniu estu instigata adopti, konservi aŭ forlasi kredon per perforto, timo, trompo, manipulado, dependeco, ekonomia premo aŭ spirita minaco.
Spirita scio, morala merito, digno, savo aŭ ia ajn supozata transcenda favoro ne povas esti aĉetataj nek vendataj.
Ĉiu amestriana aŭtoritato ekzistas por servi la vojon kaj la komunumon, neniam por alproprigi al si la konsciencon de tiuj, kiuj ĝin konsistigas.
III. La Mezuro
La Mezuro konsistigas unu el la tri grandaj simbolaj aksoj de la Amestrianismo.
Agi kun Mezuro ne signifas ĉiam serĉi mezpunkton, agi senintense nek eviti ĉian fortecon. Ĝi signifas distingi la taŭgan proporcion inter ago, ĝia celo, ĝiaj cirkonstancoj kaj ĝiaj sekvoj.
La sama forto povas konstrui aŭ detrui laŭ sia mezuro. Kaj manko kaj troo povas deturni agon de tio, kion ĝi celas realigi.
La Mezuro ne postulas neŭtralecon; ĝi postulas agi kun la intenseco, la rimedoj kaj la limoj, kiujn ĉiu cirkonstanco racie postulas.
Tial la amestrianano celas disvolvi prudenton, ekvilibron, proporciecon kaj kapablon discerni.
IV. Frateca Spirito kaj Konsidero al la Estaĵoj
La Amestrianismo celas kultivi Fratecan Spiriton bazitan sur la rekono de la alia kaj sur konsidero al la diversaj formoj de ekzisto.
Ĉi tiu principo koncernas antaŭ ĉio la homajn estaĵojn, sed ne limiĝas al ili. Ĝi etendiĝas, laŭ la mezuro de nia nuna kaj estonta kompreno, al ĉiu formo de vivo kaj ankaŭ al ĉiu ebla formo de konscia ekzisto.
Nia kompreno pri la vivo, la konscio kaj iliaj eblaj manifestiĝoj povas ŝanĝiĝi. La amplekso de nia morala konsidero devas povi vastiĝi kune kun tiu scio.
Frateco ne postulas naivecon, submetiĝon nek foreston de limoj. Ĝi permesas sin protekti, starigi limojn, rezisti damaĝon kaj distanciĝi kiam tio necesas.
Sed ĝi memorigas, ke la individua perfektiĝo ne povas esti tute apartigita de nia rilato kun la aliaj estaĵoj kaj kun la realo, kies parto ni estas.
V. Perfektiĝo kaj Respondeco
La ekzisto donas al la individuo la eblon koni sin, transformi sin kaj perfektiĝi.
Tiu perfektiĝo ne supozas atingi absolutan purecon nek perfektan staton. Ĝi konsistas en rekoni la proprajn limojn, kultivi virtojn, korekti tion, kio povas esti korektita, kaj alpreni respondecon pri la sekvoj de la propraj agoj.
Eraro estas parto de la sperto. Ĝia sincera rekono, la kompreno de ĝiaj kaŭzoj, la lernado kaj la riparo de la damaĝo, kiam tio eblas, havas pli grandan valoron ol neado, kaŝado aŭ pravigado.
Ĉiu aŭtentika interna kresko devas iel speguliĝi en la konduto.
VI. La Lumo
La Lumo konsistigas alian el la tri grandaj simbolaj aksoj de la Amestrianismo.
La Lumo ne apartenas ekskluzive al Amestris kaj ne povas esti monopoligita de religio, institucio, instruisto aŭ aŭtoritato.
Ĝi reprezentas la scion, kiu klarigas, la konscion, kiu vekiĝas, la discernadon, kiu ebligas kompreni, la virton, kiu orientas, kaj la kreskantan kapablon agi pli klarvide kaj respondece.
Tial alporti la Lumon al la Homaro ne signifas konverti aliajn al la Amestrianismo nek proklami, ke ni posedas superan veron.
Ĝi signifas kontribui, laŭ niaj ebloj, al pli granda scio, pli granda konscio kaj pli granda kompreno, tiel favorante ke konsciaj estaĵoj povu disvolviĝi kun pli granda libereco kaj respondeco.
Neniu posedas la Lumon absolute.
VII. Plureco de la Vojoj
La Amestrianismo rekonas sin kiel unu vojon inter aliaj eblaj vojoj, ne kiel la solan.
Ĝi ne asertas, ke ĉiu persono devas sekvi ĝin, nek ke tiuj, kiuj trovas sencon en aliaj religioj, filozofioj aŭ vivmanieroj, nepre eraras.
Diversaj tradicioj povas enhavi scion, virton, sperton kaj valorajn ilojn por evoluo.
Persono povas iri la amestrianan vojon kune kun aliaj tradicioj, kondiĉe ke ĝi konservu sian liberecon de konscienco kaj ne forlasu la Fundamentajn Ŝtonojn.
La Amestrianismo ne celas absolutan unuformecon.
Ĝia komunumo konstruiĝas sur komunaj principoj sufiĉe solidaj por ebligi al personoj kun malsamaj interpretoj kune iri la vojon.
VIII. Racio, Scio kaj Dubo
La racio, la scio, la sperto, la esplorado kaj la scienco konsistigas esencajn ilojn de la amestriana vojo kaj estas fundamentaj por alproksimiĝi al la realo.
Ĉiu kompreno estas limigita kaj reviziebla. Aserto akceptita en difinita momento povas esti korektita, vastigita aŭ anstataŭigita fronte al pli bonaj argumentoj, nova pruvo aŭ pli vasta kompreno.
Pripensita dubo ne estas malforto, sed defendo kontraŭ dogmatismo.
La Amestrianismo celas eviti kaj religian fanatikismon kaj la transformadon de scienco, teorio aŭ aktuala paradigmo en nediskuteblan dogmon.
Honesta kritiko kaj la preteco ŝanĝi starpunkton fronte al pli bonaj kialoj ne malfortigas la vojon: ili estas parto de ĝi.
IX. La Vero
La Vero konsistigas la trian el la tri grandaj simbolaj aksoj de la Amestrianismo.
La Vero ne estas posedaĵo de persono, institucio, tradicio aŭ epoko.
Neniu povas pretendi posedi kompletan kaj definitivan komprenon de la realo.
Tial la amestriana rilato kun la Vero estas esence rilato de serĉado.
Tiu serĉado postulas scion, observadon, introspekton, sperton, dialogon, intelektan honestecon kaj kapablon rekoni la propran eraron.
Defendi kredon pro fiereco, komforto, tradicio, oportuneco aŭ timo neniam devas havi pli grandan valoron ol la honesta serĉado de tio, kion ni racie povas rekoni kiel vera.
La Amestrianismo ne proponas fermitan kaj nediskuteblan veron, sed vojon de konscia, humila kaj persista alproksimiĝo al ĝi.
Ĝi ne promesas liveri la Veron. Ĝi invitas serĉi ĝin ĉiutage.
Simbola strukturo 3 · 6 · 9
Ene de la Naŭ Fundamentaj Ŝtonoj, la Mezuro, la Lumo kaj la Vero okupas respektive la poziciojn III, VI kaj IX, konsistigante la tri grandajn simbolajn aksojn de la amestriana vojo. Ĉi tiu aranĝo ricevas simbolan esprimon en la naŭ punktoj de la eneagramo ĉeestanta en la historia identeco de Amestris.
| Pozicio | Akso | Sintezo |
| III | Mezuro | Ĝi orientas la agmanieron per proporcio kaj discernado. |
| VI | Lumo | Ĝi esprimas scion, konscion, virton kaj kapablon kontribui al evoluo. |
| IX | Vero | Ĝi konsistigas la konstantan horizonton de serĉado. |